Sono arrivato bene

Deur Catrien de Bruin©

Junie 2000

Ek moet erken ek was effe bewerig om so op eie houtjie weer lughawens en alles wat daarmee saamgaan aan te pak.

Die Lugano vlug was met 'n uur vertraag, dus baie tyd om my weer opnuut aan alles en almal te vergaap.

Op Zürich sien ek 'n elegante "well dressed" dame met een bruin en een swart skoen aan.  Ek kyk en kyk weer, knip my oë, miskien sien ek dubbel, maar dis tog so.....wel, wel, wat nog?

Op die bussie vir Crossair komplimenteer ek 'n  pragtige jong lugwaardin se haarstyl.  Alles baie styf agtertoe gekam (soos 'n ballerina) met 'n bolla in die nek met hare wat soos hoenderhaan stertvere uitstaan in ligter en donker skakerings as haar eie.  Sy verduidelik die bolla is nie haar eie nie, koop dit so en steek aan haar hare vas.

Wanneer Crossair opstyg tintel die Europese bloed in my are.  Hoe verskriklik mooi het ons Skepper dit gemaak....die Alpe waarvan die spitse nog spierwit is, die woude, die groen valleie, die laslappie landjies, kronkelpaaie, diep donkergroen mere en die dorpies wat soos miniature versprei is tussen die berge.

Toe die lugwaardin die ronde Crossair sjokolade in silwer papier toegedraai bring vra ek in my nuutgevonde Italiaans:  posso prendere due pezzi per mio marito per favore?   Met 'n breë glimlag gee sy my 'n handvol soos in TIEN!!!!

My mond val oop en die passasiers om my lag......ek het tog duidelik gevra vir TWEE (due).  Seker het my due soos dieci geklink vir haar.   Ek land met 'n sak vol sjokolade tot Philip se ontsteltenis!!!!!   Hoe doen jy dit ?    Dis wat gebeur as ek begin Italiaans praat!!!

Hier is dit 26 grade teen 12h00.  Somer, son en saffier.   Die meer is wispelturig van diep donker grys in die oggend en dan al hoe vriendeliker met donker woud groen in die middag.   Uit ons sit-eetkamer venster beleef ons hoe die visvangervoël  middagete met een duik 'n vissie vang.   Dieselfde vissies (persico) waarvoor ons ten duurste in die ristorante betaal.

Die ornamentele eende sit teen 11h00 op die spesery teëldakke, na hulle bad en titteweit hul blou-groen vere.

Die twee swane kom teen 20h00 verby vir hul brood.

Ons gaan stap nou elke oggend 6 uur om die pasta en sjokolade af te werk.   Hoe's daai vir iemand wat eintlik nie 'n vroegoggend mens is nie.

Ek moet erken dis 'n "beautiful" tyd van die dag.

In die posbus kry ons 'n kennisgewing onderteken deur die Dottore van die Servizio Igiene e Sanita Pubblica wat waarsku dat spesifieke sampioene (porcini) nie voldoen aan die regulasies van 1919 nie en die verskeie supermarkte in Italië word gelys wat dit aan hou en dat jy dit nie moet koop nie.   Dankie dat ons Italiaans van so 'n aard is dat ons hier en daar verstaan......ons kon dink dis 'n "special" en laat waai, want porcini sampioene is duur en gesog.

Gister was 'n perfekte dag met byna geen dynserigheid en ons besluit dis die dag vir Monte San Salvatore. Die uitsig vanuit ons woonstel is oor die meer van Lugano op Monte San Salvatore. Dit domineer Campione tot so 'n mate dat die argitek van die nuwe Casino dit so ontwerp het dat dit sal saamsmelt met die lyne van Monte San Salvatore. Vroeg in die 20ste eeu is 'n rattrein spoor gebou tot op die piek van Monte San Salvatore. Dis die enigste piek in die omgewing wat jy nie juis maklik per motor en dan te voet kan bereik nie. Die rattrein spoor is sowat 1630m lank en klim baie steil. Dit neem so 15 minute om bo te kom. Monte San Salvatore is sowat 912m hoog, maar omdat dit 'n steil piek vorm, het jy 'n 360 grade uitsig vanaf die uitsig platform. Soos mens so dikwels vind wanneer 'n plek in hierdie wêreld bykans onbereikbaar is, is daar 'n eeue oue kerkie heel bo wat deur een of ander orde bedryf word met 'n "ospice" vir verworpenes! Die hospice is nou 'n museum van die orde met notaboeke en geskrifte wat dateer uit die vroeg 16de eeu. Dit word nog alles deur die orde besit en bedryf. Die kerkie het die naam Cristo Salvatore, of Christus Verlosser, wat dan ook is waar die naam van die berg vandaan kom. Die uitsig oor die meer en Campione is behoorlik soos vanuit 'n vliegtuig.

Terug by die swart en bruin skoene.   Ek het in die via Nassa (ontwerperslaan) gaan kontroleer........ ja daar staan dit in volle glorie voor jou oë...... onpaar skoene mag jy nou maar dra, of dit nou swart en wit of groen en pienk is, maak nie saak nie......... moet net inskakeer by jou uitrusting se kleurskema.    Laat waai suster!!!!