Witter as sneeu

Deur Catrien de Bruin©

2 April 2000

Ek kan 'n boek skryf oor ons belewenis van die afgelope week, maar sal liewer net in kort die hoogtepunte uittrek.

Ons  het mooi geleer by die naweek gangers na Pietersburg, want toe ons vroeg-donker hier uitstoom, was die Golfie bo op die dak, gepak met Philip se ski's en Jnr. se stootkarretjie.   Binne is alle moontlike spasie gebruik vir al Jnr. se behoeftes van slaap tot eet en dan ons eie "winter toerusting" vir die sneeu en die slopes. Plus 'n Co-op special Alfredo Salami 30cm. lank en 5cm. dik vir net SFR8.   En natuurlik ons piekniek vir 'n moooooi plekkie langs die pad net waar ons wil stilhou.

Ons ry deur die Aosta vallei met sy hand klipgepakte wingerd-terasse uit die Romeinse tydperk.   Dit is vandag nog in werking!!!!

Die Mont Blanc tonnel is gesluit, wat ons as vreemdelinge eintlik te laat "lees", maar  danksy Jacques wat my verlos het van die navigasie werk en die GPS vind hy 'n ompad wat met triljuisende haarnaald draaie deur twee passe om uiteindelik die bekende Mont Blanc voor ons te hê.   Onbeskryflik mooi so onder die sneeukombers.   Die kenner sê:   "Te min sneeu vir goeie ski".

Laat middag slaan ons Les Arcs in die Franse Alpe, 1800m is ons RCI.  Daar is ook op 2000m. Ons is vodde gery, maar die Apartamento gee nuwe lewe.....'n skottelgoedmasjien (meer tyd vir my en Jnr.)  2 slaapkamers, een badkamer, 2 toilette en 'n donker hokkie vir Jnr.  'n Lang eettafel en die kersie op die koek.....ons is op die punt weggepak in die sneeu....met net die sneeu en die dennebome so naby jy raak aan hulle....geen mense of geboue insig nie.  "Dankie Liewe Vader vir die bederf."

Ons gaan slaap en toe ons by die venster uitloer....dit SNEEU!!!!   Dit beteken net een iets...  DV. more is die ski- toestande perfek.    Die manne blom. 

Vroegoggend lê die dennetakke swaar belaai met sneeu en die vlokkies val nog steeds.   Dis hier waar ons die generasie gaping erg voel.....Jacques staan die "chair lifts" en afwag vir oopmaaktyd, met Kathleen wat knyp-knyp saamgestap het om die nuwe wêreld te bekyk.   Daar moet tog iemand wees wat vir Jnr. vermaak.   Oupa (die kenner) sê,  ek sal halfdag ski, want die sneeu gaan vanmiddag beter wees??????

Kathleen se klasse begin die middag en verloor sy 'n uur omdat die vreemdelinge nie geweet het dat Europa verlede nag oorgeslaan het na somer tyd nie.  Ons is almal daar om haar moreel te ondersteun vir hierdie eerste oomblik op die planke.  Dis altyd die maklikste om op die kantlyn te staan nê en kan ons nie help om te lag nie, want alles wat so maklik lyk is skielik 'n groot inspanning.   Dis 'n klas van 8 mense en alhoewel die papiere sê die instrukteur praat vlot Eng. weet ons mos dis nie so nie.  Martinae doen haar bes in gebroke Eng. om Kathy op die ski's te hou, wat net gedurig met haar weghardloop en ai tog daardie opstaan as jy met totale oorgawe liewer neerslaan op die wit aarde.   Kathy het haar ding gedoen en alhoewel sy ons nie wou glo nie het sy teen die 4de dag die blou slopes met selfvertroue geski.

Philip het halfdag geski en die rooi slopes kaf gedraf.   Jacques het voldag geski of dit nou mooi of slegte weer was en opgegaan tot 3500 waar net swart slopes was.  Die jong lat het agter die doodlyn gedruk en laat waai.  Ek het vrede gemaak en geweet ek was deel daarvan en dit was goed en reg op sy tyd.  Ek en Jnr. het die sneeu op ons drumpel beleef.   Hy is so stokstyf in sy ski-suitjie dat hy nie sy kop of enige iets kan draai nie.  Hy verstaan eintlik van hierdie bedryf niks nie.  Vir 'n oomblik haal jy sy mus af en maak sy hande oop, maar dan is hy soos 'n kat op nattigheid.  Hy het sy eerste kus van 'n klein mademoiselle wat haar vergaap het aan die mooi donkeroog seuntjie in sy stootwaentjie met baie meer emosie ontvang.   Sy het hom bekyk, nader gestap, in die waentjie ingeloer om beter te kyk en natuurlik het Jnr. teen die tyd sy breedste glimlag reg vir haar en toe het sy 'n kus van haar handjie op sy wang geblaas en tevrede weggestap.

Ons eet Fromage blanc.   Tomme-kaas van die Savoie.   CROISSANTS!!!!   Mossels en pommes-frites.  Jambon herbes.   Cous-cous met rosyntjies en 'n bredie saamgeflans uit groentes, lam, hoender en 'n laaaang sous.   Eet 2 dae later steeds daaraan.  Crepes met spinasie, ham en kaas.  'n Franse boertjie met barette brou 'n aartappel-uie-jambon-kaas wegneemdis op straat op 'n grooot pan, laat almal proe en sodoende val ons daarvoor....lekkerrrrrrrr!!!!

Ons het gou uitgevind dat die "baquette" stapelvoedsel is en jy kan dit op geen ander manier as onder die arm dra nie......was nog altyd vir my kru......as jy in Rome is, maak jy soos die Romeine.

Op die 31ste bak Kathy en Jacques koek in die sneeu vir Philip wat op die 1ste April een jaar oud was.   Hulle bou 'n sneeuman met wortelneus, tamatiesap wange, wolserp met 'n groot EEN en PHILIP uitgepak met dennetakkies op die sneeu.

Vroegoggend op 1 April stap ons suutjies uit Les Arcs deur 'n wonderwereld wat oornag nuwe sneeu bygekry het.  Ons ry in 'n sprokieswereld vir ongeveer 3 ure lank.   Dennebome met swaargelaaide arms vol sneeu, droeë bome lyk soos ysstokkies-gevries, tot onder in die vallei hou die prentjie aan en ons oe en aah sonder ophou.   Ek wil prentjies maak....my kamera pak op en ons films is op.  Ons kan nie Kathy se kamera gebruik nie.   Ek kan julle nie wys nie, daarom sal julle self moet kom kyk! 

Terug in Campione met heerlike Lenteweer met meer bloeisels en nuutgroen blaartjies.  Die tulpe blom, wat tussen die triljuisende gesiggies geplant is.

Vanoggend was ons 7 uur op Lugano lughawe om die driemanskap af te laai.  Dit was 'n onvergeetlike tyd saam.

Vandag was rustig en baaaaaie stil.