Sardegna

Deur Catrien de Bruin©

September 2004

Die begrip "eiland" het my verbeelding altyd weggevat na iewers baie ver waar ek afgesonder  is en vir oorlewing vis en bessies moet eet, want daar is mos water reg rondom 'n eiland.    Hierdie stukkie romantiek het  werklikheid geword toe ons geseënd is om na agt jaar weer voet aan wal van  Sardinia te sit.   Afgesonder, vis en bessies was miskien in die jaar 2500 VC  toe die eerste tekens van lewe op die eiland in die "domus de janas" , prehistoriese tyd afgespeel het.    Vandag 4500 jaar later  is die eiland 'n perdjie van 'n ander kleur.   Soveelso dat ek bang is die eiland verloor balans en die noordooste val in die see onder die gewig van soveel ontwikkeling en mense wat hierdie asemrowende skepping van God  geniet en benut.

Verken in Sardnia bied eindelose moontlikhede en onvoorstelbare prentjies wat uniek is aan die eiland.   Die landskap is ru en terselfdertyd oortrek met ryke plantegroei soos denne, sipres, kurk eike,  wilde olyfbome, oleander, turksvye en wilde vyebome.   Soos jy nader aan die see kom kan jy die uitgekerfde rotse deur wind en water met beeldhouwerk vergelyk.   Jy hoef  jouself nie in te span om die prentjies wat die rotse uitbeeld raak te sien nie, besluit wat jy wil sien, is dit gesigte van mense, diere of  plante?   So word die beer rots by Palau en die olifant rots naby Castelsardo as besienswaardighede in die boeke aangegee.

Die see word altyd geassosieer met strande waar die rustige blou water van die Middelandse see en son geniet kan word.   Hulle is almal hier.....jy kan kies, wil jy dit  op ronde klippies doen, moet dit spierwit sagte sand wees of moet jy omring word deur ruwe rotse?     Hou in gedagte dat die eiland omring is deur helder deurskynende water, jy hoef nie te duik of te snorkel nie, die vissies is daar vir die blote oog.   Natuurlik probeer jy hulle vasvat, maar so glad soos seep en die wye oseaan is hul tuiste.

Vir ronde klippies gaan jy na Punta die Volpi.   Vir spierwit (verblindend wit) sand strand gaan jy na Spiaggia Rena Bianca, direk vertaal "rein wit strand".   Laasgenoemde is ons gunsteling, toets hom uit, jy sal nie teleurgestel wees nie.   Vir ruwe, dramatiese rotse en diepsee duik, kies jy Costa Paradiso.   Ja moenie dat die naam jou mislei nie, dis ongetem.   Wil jy  'n stukkie luukse beleef, ruk uit jou pelse en kies Costa Smeralda.    Hier is 'n  paar strandjies wat jou oorweldig, maar Hotel Cala di Volpe het my op wolkie nege gesit.   Die argitektuur is onvoorstelbaar aangepas by die landskap, asof  moderne "domus de janas".

Sonder om blink of vulgêr oorboord te gaan is hierdie 'n oord wat jou gemaklik en opheffend laat voel.   Die cappuccino wat 'n patroontjie oppie skuim het, was wel die duurste wat ons nog ooit beleef het, maar dit was pure lekkerte en gelukkig weet jy mos nie vooruit watter prys jy vir die "lekkerte" betaal nie.

Al gehoor van "mural painting"?   Op die buitemure van die geboue van  verskeie dorpies in die binneland kan jy die geskiedenis en kultuur van die eiland beleef, terwyl jy op straat stap.   So het ons Orgosolo bekyk en beleef net voor twee toerbusse die dorpie oorspoel  het.   Die tegniek is eenvoudig en kan nie vergelyk word met gesofistikeerde frescoes nie, maar is 'n lekker variasie van die swaar kuns in Europa se museums.

Sardinië cuisine:   Dis net asof die eenvoudige Italiaanse manier van kos maak vir 'n hongerige reisiger  altyd werk.   Ons beleef  'n paar nuwe variasies oppie spyskaart;  'n papier dun ronde plat brood, genoem "pane carasau".    Ideaal vir 'n antipasta.     'n Ravioli met 'n nuwe baadjie,  die vorm van 'n peertjie, gevul met aartappel en word "culurgionis" genoem, smelt in die mond.    Pecorino kaas met heuning.   O en dan vir elke Suid Afrikaner wat nie sonder vleis kan funksioneer nie, is daar die "porceddu" jong vark op spit met 'n houtvuur goudbruin en murgsag gerooster, en nie afgemete porsies nie broer, soveel as wat jy kan behartig.   Die rooi skil pere werk vir ontbyt of nagereg.   In Sardinië sal jy nie honger lei nie, inteendeel!!!!

Wat is anders?    Die koerante op donker pienk papier.   Die  "salumi en formaggia" winkeltjies op wiele, wat hul produkte oral op die kuslyn aanbied.

Kurk en mosaïk word verwerk in verskeie gebruiksartikels of sommer net vir mooi lyk en is gewilde souweniers.

Ons het reeds met die aankoms in Campione navraag gekry vir die "itinerary" van reis in Sardinia.

Hierdie is ons kort opsomming en minimum aanbeveling:

Ferry vanaf Livorno of Citavecchia.

Roete I: Olbia, S. Teodoro, Posada, Orosei, Dorgali, Cala Gonone, Baunei, S. Maria Navarrese, Lotzorai (side trip to Domus de Janas), Arbatax (Hotel La Perla, owner and cooking instructor/maestro Alberto), Lanusei, direction Fonni, to Orgosolo.

Roete II: Porto Rotondo, Punta di Volpi strand, dan rigting  Costa Smeralda, Mooiste strand op die eiland wat ons kon vind was Spiaggia Rena Bianca (spierwitstrand), daarna Hotel Cala di Volpi – in 'n ander klas, Porto Cervo, Baia Sardinia, Palua, Porto Rafael (*****). As jy nog tyd het Costa Paradiso en Castelsardo.

Mag jou droom om op 'n eiland uitgespoel te raak, 'n werklikheid word op Sardinia.